Τι είναι πραγματικό,,en,Συζητήσεις με τη Ranga,,en,Σχόλιο,,en,Τρ,,en,στο,,en,ΜΕΤΑ ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΣ,,en,Προχωράω στη διερεύνηση του ρόλου του φωτός στην αίσθηση και υποστηρίζω ότι η ιδιαιτερότητα της ταχύτητας του φωτός στην πραγματικότητα εξαρτάται από το γεγονός ότι η δική μας είναι μια πραγματικότητα που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας το φως,,en,Μοιάζει πολύ με την ταχύτητα του ήχου να είναι ξεχωριστή στην πραγματικότητα ενός νυχτερίδας που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας την ηχογράφηση,,en,όπως είπες,,en,Ο ήχος είναι σημαντικός για ένα ρόπαλο,,en,αλλά δεν είναι ο μόνος τρόπος που αντιλαμβάνεται τον εξωτερικό κόσμο, πόσο μάλλον το δικό του σώμα,,en,Το φως είναι για τους ανθρώπους,,en,Το να επικεντρωθούμε στο φως ως ερευνητική στρατηγική είναι διαφορετικό από το να πούμε ότι το φως είναι ουσιαστικά ξεχωριστό για εμάς,,en,σε όρους AR ή ακόμα και R,,en,το φως δεν έχει ιδιαίτερη θέση,,en,Επίσης,,en,Το R πρέπει να οριστεί σαφέστερα ως εφαρμόσιμο σε όλα τα όντα,,en,ή μόνο στους ανθρώπους,,en,ή μόνο σε εσάς,,en,Αυτό το ίδιο είναι ένα εννοιολογικό λαβύρινθο,,en? Discussions with Ranga.

Tue, May 22, 2007 at 3:31 AM

Your introductory para starts-off suggesting that there is a process creating Maya and by understanding this process one can see why light is so special in our phenomenal notions of space and time. However, the concluding argument tapers off without completely explaining why light is so special. You probably left out some parts in this email?

In any case, why should light be so special? No doubt, it has a special place in Einstein’s theory; it’s currently understood to place a limit on the speed of movement of objects in the world (mass-less objects taken to be able to reach this limit); it has invariant speed in all media and in all coordinate systems; it has special significance for vision as the most important sensory modality in humans because of its spatial reach, extent (we can see the stars) and resolution, oursupposedly superioroutlook made possible by it, etc. And, it appears somewhat special to physicists. But by any of these arguments, light (or any form of electromagnetic radiation) does not have any special significance, in understandingabsolute realityIt does not explain AR by its own accord, neither emphasizing on it more makes reality better understood. It is but a product of the phenomenal world, as much as objects and events are part of this world. Light is not a fundamental property of reality, although it appears very important for us humans. As you have verily said elsewhere, for a bat sound is itslight” (you probably did not use the same words). Sound is important no doubt for explaining its phenomenal world, but a bat cannot hope to explain the so called AR with notions of sound alone. In fact, there is no way one can explain AR with notions of anything phenomenal, because by definition anything phenomenal is a product (at best) and an artifact (at worst, depending on the way you look at it), of the phenomenal world.

Now you see the futility in trying to further an explanation for absolute reality all such explanations are at bestillusionsor Mayas, in themselves. By removing or pealing away the so-called perceptual errors one cannot reach absolute reality because every process pealing away involves using the same senses and intellect other products of which we are trying to peal away. This is at once a humbling yet rejuvenating insight. This does not mean we should stop trying to explain the world around us or we will be able to we are, as living beings compelled to do as is our wont. We don’t know any other way. Every organism tries to explain its phenomenal world in someway by simply reacting to it, and behaving in it. We feel that our behavior is our theory of the universe! We hope that we can live better by explaining our surroundings better. Anyway, this is how I feel.

The causal relationship between Brahman and Maya is not necessarily linear even by any stretch of theorizing. Brahman does not have to be seen as an agent with a purpose to cause the signals to fall on our senses which in turn create a model of the surroundings that in turn are presented to our conscious awareness etc. leading to Maya or illusion. One cannot hope to circumvent the problem of who creates Maya by explaining away by a certain purpose or form. As much as Brahman cannot be reached by pealing away all the perceptual errors, Brahman or noumenon cannot also be reached by summating all beingsphenomenal world. You may imagine a being having all possible senses and intellect (of bats echolocation, of elephants infrasensing etc). But that means you would then embody the whole noumena itself in that being! (Here I may be incoherent to you as I’m just typing away very fast as thoughts occur to me).

What this means to me is that, Brahman and Maya are one and the same. To make this more understandable to ourselves, at the cost of fouling it up — it can be seen as the constant flux in the Brahman, constant interaction of the universe the objects and beings in it as manifestation of the phenomenon. This interaction begets a certain differentiation the identification of objects and beings as individuals and the need for the survival of these individuals. The birth of this differentiation is the beginning of the phenomenal world I’m not talking in terms of evolution or emergence of life here. Η κριτική αντίληψη ότι είμαστε στην πραγματικότητα μέρος του συνόλου είναι ο θάνατος αυτής της διαφοροποίησης και η υποβολή στον Brahman η συνειδητοποίηση αυτού ονομάζεται Atman,,en,Αυτό δεν συμβαίνει σε εμάς,,en,φέρεται ότι,,en,εκτός από ακραίες συνθήκες,,en,τα λεγόμενα Νιρβάνα ή Σαμάντι,,en,και σίγουρα όχι με συνεχή τρόπο,,en,Και ως εκ τούτου,,en,η διαρκής μας ανάγκη να είμαστε ατομικιστές και διαφορετικοί και να αποδείξουμε τη διαφορά μας και να κάνουμε θεωρίες για τον κόσμο που βλέπουμε γύρω μας,,en,Νομίζω ότι ο φυσιολογικός θάνατος,,en,όχι Νιρβάνα ή Σαμάντι,,en,είναι το τέλος της ατομικής διαφοροποίησης,,en,γνώσεις κ.λπ.,,en,Στο βαθμό που δεν θυμόμαστε τίποτα και δεν ξέρουμε,,en,πρώτο χέρι,,en,τίποτα πριν από τη γέννησή μας,,en,προερχόμαστε από το τίποτα,,en,Και ο θάνατός μας πρέπει να είναι μια συγχώνευση με τίποτα ή οτιδήποτε είναι ο Μπράχμαν,,en,Κάποιος μπορεί να το πει και αυτό,,en. This does not happen in us, allegedly, except in extreme circumstances (so-called Nirvana or Samadhi) and certainly not in a sustained way. And hence, our constant need to be individualist and different and to prove our difference and make theories about the world we see around us.

So, to sum it up, the point I would like to make is that the notion of Absolute Reality separate from Reality is flawed. The notion that one can reach the AR through better analysis of R is even more flawed. So, what does that leave us with? That if you explain something (such as GRBs), you are explaining both the AR and R because they are intertwined. Further, the beauty of this that any theory conceivable (proven or disproved, falsifiable or not in a scientific method) explains both AR and R, because the explanations are products of our senses and intellect, which are parts of our world. Αν το έχουμε αντιληφθεί,,en,θα πρέπει να είναι στον κόσμο AR ή R ή αλλιώς,,en,όταν σκεφτόμαστε αυτά τα θέματα,,en,υπάρχει κίνδυνος πήξης σε μία από τις δύο έννοιες,,en,Το ένα είναι ότι το AR ή ο Μπράχμαν είναι ακατανόητο και πολύ πιο πέρα ​​από τις δυνατότητές μας και δεν πρέπει να ανησυχούμε για τις ιδιότητές του,,en,Το άλλο είναι ότι στο βαθμό που πρέπει να δουλέψουμε με PR ή Maya,,en,οι θεωρίες μας πρέπει να περιορίζονται σε αυτό,,en,Οι οποίες,,en,πιστεύω,,en,είναι η βάση του επιστημονικού ρεαλισμού,,en,Το βιβλίο μου είναι πιθανώς μια εξερεύνηση στην εύρεση ενός μεσαίου εδάφους,,en,επιτυχημένη ή όχι,,en,Φαίνεται να διασκεδάζετε και τις δύο αυτές έννοιες,,en,Δεν χρειάζεται να πάρει θέση,,en,όπως γίνεται συνήθως στην Επιστήμη,,en,Κάποιος μπορεί να ζήσει με τις αντιφάσεις,,en,του ακατανόητου AR και το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους περιορισμούς των αισθήσεων και της διάνοιας μας,,en, it should be in the world AR or R or otherwise.

This may not be tight enough as arguments go, but this is the best I could come up with.

Mine, perhaps, confuses and bewilders more than it explains, but who cares. The world is not a simple thing to explain, is it? Nevertheless, it is enjoyable and invigorating to think about all this. Especially interesting are the notions of causality, reversals of notions of time, perception of time in the brain etc.

Ranga

Comments

One thought on “What is Real? Discussions with Ranga.”

Comments are closed.