Κατηγορία Αρχεία: Μαλαγιάλαμ

Μαλαγιαλαμικά είναι η μητρική μου γλώσσα. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτή την κατηγορία είναι ενδιαφέρον για εκείνους που τη μιλούν. Μερικά μπορεί ακόμη και να είναι σε Μαλαγιαλαμικά.

Μυρμήγκια και Γκρασχόπερς

Το αλληγορικό παραμύθι από τα μυρμήγκια και Γκρασχόπερς συχνά χρησιμοποιείται για να οδηγήσει το σπίτι την αναπόφευκτη σύνδεση μεταξύ handwork και την επιτυχία, καθώς και την τεμπελιά και την ταλαιπωρία. Ή μεταξύ ταλέντο και τα πλούτη, ραθυμία και εξαθλίωση. Εδώ είναι μια άλλη ιστορία που μπορεί να αντιβαίνουν σε αυτό το μήνυμα.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Retirementa Wife’s View

In connection with my recent retirement, my wife sent me an article (a speech given by someone on how to retire happily) which made several interesting points. But even more interestingly, it started with a funny story. Here it is:

In a small village in Kerala, a devout christian passed away. The local priest was out of station, and a priest from an adjoining village was called upon to deliver the eulogy. “Ladies and Gentlemen,” began the venerable pastor with the coffin before him. “Here lies dead before me a rare human being of this village with outstanding qualities. He was a gentleman, a scholar, sweet of tongue, gentle of temper and very catholic in outlook. He was generous to a fault and ever smiling.” The widow of the deceased sprang up and screamed, “Oh my God! They are burying the wrong man!"

True to form, this gentleman concluded his speech with another story.

First God created the cow and said, “You must go with the farmer everyday to the field, and suffer under the sun all day long, have calves, give milk and help the farmer. I give you a span of sixty years.” The cow said, “That’s surely tough. Give me only twenty years. I give back forty years.”

On Day Two, God created the dog and said, “Sit by the door of your house and bark at strangers. I give you a span of twenty years.” The dog said, “Too long a life for barking. I give up ten years.”

On the third day, God created the monkey and said to him, “Entertain people. Make them laugh. I give you twenty years.” The monkey said to God, “How boring! Monkey tricks for twenty years? Give me only ten years.” The Lord agreed.

On the fourth day, God created Man. He said to him, “Eat, sleep, play, enjoy and do nothing. I will give you twenty years.”

Man said, “Only twenty years? No way! I will take my twenty, but give me the forty the cow gave back, the ten that the monkey returned, and the ten the dog surrendered. That makes it eighty. Εντάξει?” God agreed.

That is why for the first twenty years we sleep, play, enjoy and do nothing.
For the next forty years we slave in the sun to support our family.
For the next ten years we do monkey tricks to entertain our grandchildren.
And for the last ten years we sit in front of the house and bark at everybody.

Καλά, I managed to cut down my forty cow-years to a mere twenty. Here’s hoping that I will get similar discounts on my monkey and dog years!

Languages

Before leaving India in the late eighties, I could speak a bit of Hindi as my third language. English was the second language, και Μαλαγιάλαμ my mother tongue. I wasn’t fluent in Hindi by any stretch of imagination, but I could speak it well enough to get rid of a door-to-door salesman, για παράδειγμα.

This is exactly what my father (a confirmed Hindi-phobe) asked me to do during one of my visits home when a persistent, Hindi-speaking sari salesman was hovering over our front porch. By that time, I had spent over six years in the US (and considered my English very good) and a couple of years in France (enough to know thatvery good Englishwas no big deal). So to get rid of the sari-wala, I started to talk to him in Hindi, and the strangest thing happenedit was all Γαλλικά that was coming out. Not my mother tongue, not my second or third language, but French! Εν συντομία, there was very confused sari salesman roaming the streets that day.

Αληθής, there is some similarity between Hindi and French, για παράδειγμα, in the sounds of interrogative words, and the silly masculine-feminine genders of neutral objects. But I don’t think that was what was causing the outpouring of Frenchness. It felt as though French had replaced Hindi in my brain. Whatever brain cells of mine that were wired up to speak Hindi (badly, I might add) were being rewired a la franciaise! Some strange resource allocation mechanism was recycling my brain cells without my knowledge or consent. I think this French invasion in my brain continued unabated and assimilated a chunk of my English cells as well. The end result was that my English got all messed up, and my French never got good enough. I do feel a bit sorry for my confused brain cells. Κάρμα, Υποθέτω — I shouldn’t have confused the sari salesman.

Though spoken in jest, I think what I said is truethe languages that you speak occupy distinct sections of your brain. A friend of mine is a French-American girl from the graduate years. She has no discernable accent in her Americanese. Once she visited me in France, and I found that whenever she used an English word while speaking French, she had a distinct French accent. It was as though the English words came out of the French section of her brain.

Φυσικά, languages can be a tool in the hands of the creative. My officemate in France was a smart English chap who steadfastly refused to learn any French at all, and actively resisted any signs of French assimilation. He never uttered a French word if he could help it. Αλλά στη συνέχεια,, one summer, two English interns showed up. My officemate was asked to mentor them. When these two girls came to our office to meet him, this guy suddenly turned bilingual and started saying something like, “Ce qu’on fait ici.. Αμάν, Συγνώμη, I forgot that you didn’t speak French!”

Another Pen Story of Tough Love

Once a favorite uncle of mine gave me a pen. This uncle was a soldier in the Indian Army at that time. Soldiers used to come home for a couple of months every year or so, and give gifts to everybody in the extended family. There was a sense of entitlement about the whole thing, and it never occurred to the gift takers that they could perhaps give something back as well. During the past couple of decades, things changed. The gift takers would flock around the rich “Gulf Malayalees” (Keralite migrant workers in the Middle-East) thereby severely diminishing the social standing of the poor soldiers.

Οπωσδήποτε, this pen that I got from my uncle was a handsome matte-gold specimen of a brand called Crest, possibly smuggled over the Chinese border at the foothills of the Himalayas and procured by my uncle. I was pretty proud of this prized possession of mine, as I guess I have been of all my possessions in later years. But the pen didn’t last that long — it got stolen by an older boy with whom I had to share a desk during a test in the summer of 1977.

I was devastated by the loss. More than that, I was terrified of letting my mother know for I knew that she wasn’t going to take kindly to it. I guess I should have been more careful and kept the pen on my person at all times. Σίγουρα αρκετά, my mom was livid with anger at the loss of this gift from her brother. A proponent of tough love, she told me to go find the pen, and not to return without it. Τώρα, that was a dangerous move. What my mom didn’t appreciate was that I took most directives literally. I still do. It was already late in the evening when I set out on my hopeless errant, and it was unlikely that I would have returned at all since I wasn’t supposed to, not without the pen.

My dad got home a couple of hours later, and was shocked at the turn of events. He certainly didn’t believe in tough love, far from it. Or perhaps he had a sense of my literal disposition, having been a victim of it earlier. Οπωσδήποτε, he came looking for me and found me wandering aimlessly around my locked up school some ten kilometer from home.

Parenting is a balancing act. You have to exercise tough love, lest your child should not be prepared for the harsh world later on in life. You have to show love and affection as well so that your child may feel emotionally secure. You have to provide for your your child without being overindulgent, or you would end up spoiling them. You have to give them freedom and space to grow, but you shouldn’t become detached and uncaring. Tuning your behavior to the right pitch on so many dimensions is what makes parenting a difficult art to master. What makes it really scary is the fact that you get only one shot at it. If you get it wrong, the ripples of your errors may last a lot longer than you can imagine. Once when I got upset with him, my son (far wiser than his six years then) told me that I had to be careful, for he would be treating his children the way I treated him. Αλλά στη συνέχεια,, we already know this, don’t we?

My mother did prepare me for an unforgiving real world, and my father nurtured enough kindness in me. The combination is perhaps not too bad. But we all would like to do better than our parents. Στην περίπτωσή μου, I use a simple trick to modulate my behavior to and treatment of my children. I try to picture myself at the receiving end of the said treatment. If I should feel uncared for or unfairly treated, the behavior needs fine-tuning.

This trick does not work all the time because it usually comes after the fact. We first act in response to a situation, before we have time to do a rational cost benefit analysis. There must be another way of doing it right. May be it is just a question of developing a lot of patience and kindness. Ξέρετε, there are times when I wish I could ask my father.

A Parker Pen from Singapore

During the early part of the last century, there was significant migration of Chinese and Indians to Singapore. Most of the migrants of Indian origin were ethnic Tamils, which is why Tamil is an official language here. But some came from my Μαλαγιάλαμ-speaking native land of Kerala. Among them was Natarajan who, fifty years later, would share with me his impressions of Netaji Subhash Chandra Bose and the Indian National Army of the forties. Natarajan would, by then, be called the Singapore Grandpa (Singapore Appuppa), and teach me yoga, explaining the mystical aspects of it a bit, saying things like, “A practitioner of yoga, even when he is in a crowd, is not quite a part of it.” I remembered this statement when a friend of mine at work commented that I walked untouched (kind of like Tim Robbins in the Shawshank Redemption) by the corporate hustle and bustle, που, φυσικά, may have been a polite way of calling me lazy.

Οπωσδήποτε, the Singapore Grandpa (a cousin to my paternal grandfather) was quite fond of my father, who was among the first University graduates from that part of Kerala. He got him a Parker pen from Singapore as a graduation gift. Some fifteen years later, this pen would teach me a lesson that is still not fully learned four decades on.

My father was very proud of his pen, its quality and sturdiness, and was bragging to his friends once. “I wouldn’t be able to break it, even if I wanted to!” είπε, without noticing his son (yours faithfully), all of four years then with only a limited understanding of hypothetical conditionals of this kind. Next evening, when he came back from work, I was waiting for him at the door, beaming with pride, holding his precious pen thoroughly crushed. “Dad, dad, I did it! I managed to break your pen for you!”

Heart-broken as my father must have been, he didn’t even raise his voice. He asked, “What did you do that for, son?” using the overly affectionate Malayalam word for “son”. I was only too eager to explain. “You said yesterday that you had been trying to break it, but couldn’t. I did it for you!” Rather short on language skills, I was already a bit too long on physics. I had placed the pen near the hinges of a door and used the lever action by closing it to accomplish my mission of crushing it. Όντως, I remembered this incident when I was trying to explain to my wife (short on physics) why the door stopper placed close to the hinges was breaking the floor tiles rather than stopping the door.

My father tried to fix his Parker pen with scotch tape (which was called cellophane tape at that time) and rubber bands. Αργότερα, he managed to replace the body of the pen although he could never quite fix the leaking ink. I still have the pen, and this enduring lesson in infinite patience.

Two and half years ago, my father passed away. During the ensuing soul-searching, this close friend of mine asked me, “Καλά, now that you know what it takes, how well do you think you are doing?” I don’t think I am doing that well, for some lessons, even when fully learned, are just too hard to put in practice.

Φωτογραφία dailylifeofmojo cc

Moonwalkers

Είναι μία από τις πολλές θεωρίες συνωμοσίας — ότι η προσελήνωση δεν έγινε ποτέ πραγματικά τον τόπο. Πώς θα μπορούσε η πτερυγισμός σημαία? Οι εικόνες — ήταν πραγματικά ληφθεί στο φεγγάρι, ή σε ένα στούντιο στο Navada?

Εδώ είναι μια διαφορετική θεωρία. Ένα μικρό γνωστό γεγονός. Η φωτογραφία δεν ήταν εντελώς ψεύτικο. Είναι απλά ότι η NASA έδειξε μόνο τη μισή εικόνα. Έλεγξε αυτό:
Δείτε τις παρακάτω σκιές .
Έχετε παρατηρήσει ποτέ ?

Κανε κλικ εδώ (ή στην εικόνα) για να δείτε ολόκληρη την εικόνα!

Οι κοσμικές Malayalees

Εάν ο μέσος όρος της Σιγκαπούρης ακούει της Παγκόσμιας Διάσκεψης Malayalee, το πρώτο πράγμα που θα πω είναι, “Παγκόσμια τι τώρα??” Malayalees είναι άνθρωποι από το μικρό ινδικό κρατίδιο της Κεράλα. Δεν πρέπει να συγχέεται με Μαλαισιανοί, αν και μερικά από τα πράγματα που μας συνδέουν με Μαλαισίας (όπως Pratas και biriyani) μπορούν να αναχθούν στην Κεράλα.

Τέτοια σταυρό πολιτιστικές ανταλλαγές δείχνουν μια σημαντική γνώρισμα της Malayalees. Έχουν την τάση να fan έξω και, στο δικό τους μικρούς τρόπους, κατακτήσει τον κόσμο. Χαιρετίζουν επίσης εξωτερικές επιρροές ολόψυχα. Είναι ίσως οι μόνοι άνθρωποι (εκτός από τους Κινέζους, φυσικά) που χρησιμοποιούν τακτικά ένα κινέζικο wok για το μαγείρεμα ή μια κινεζική καθαρό για την αλίευση ψαριών τους. Μπορούν ακόμη και ασκούν τη δική τους εκδοχή του Kung-fu, και μερικές φορές επιμένουν ότι οι Κινέζοι θα μάθει πραγματικά από τους.

Διεθνή και κοσμοπολίτικη με μοναδικούς τρόπους τους για χιλιάδες χρόνια, Malayalees είναι ένα μίγμα των αντιθέτων, και Κεράλα μια μικρή οικονομική και κοινωνιολογική αίνιγμα. Malayalees ενθουσιασμό αγκάλιασαν τον Χριστιανισμό και μουσουλμάνων θρησκείες, όταν αρχική ιεραποστόλων και απεσταλμένους τους αποτολμήσει έξω από τους τόπους καταγωγής τους. Αλλά, χαιρέτισαν επίσης το μαρξισμό και τον αθεϊσμό με την ίδια θέρμη.

Κατά μέσο όρο, Κεράλα έχει ένα κατά κεφαλήν εισόδημα μεταξύ των φτωχότερων πληθυσμών, αλλά όλοι οι άλλοι οικονομικοί δείκτες βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τον κόσμο πλουσιότερο. Στους δείκτες υγείας, όπως το προσδόκιμο ζωής, κατά κεφαλήν αριθμός των γιατρών, και βρεφική θνησιμότητα, Κεράλα καταφέρνει να αντικατοπτρίζουν τις ΗΠΑ σε περίπου ένα δέκατο του κατά κεφαλήν πλούτος της. Κεράλα είναι η πρώτη (και ίσως η μόνη) του τρίτου κόσμου επαρχία για να καυχηθεί καλύτερα από ό, 90% γνώση γραφής, και είναι ακριβώς για το μόνο μέρος στην Ινδία και την Κίνα με περισσότερες γυναίκες από τους άνδρες.

Σιγκαπούρη έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά Malayalee. Μεταξύ των αρχικών τους επιχειρήσεις εκτός Κεράλα κατά τη διάρκεια της αποικιακής εποχής, Malayalees στοχευμένη Σιγκαπούρη ως δημοφιλής προορισμός. Ίσως λόγω αυτής της ιστορικής αγάπη, Malayalees θεώρησε φυσικό να φιλοξενήσει Παγκόσμιο Συνέδριο Malayalee τους εδώ.

Σιγκαπούρη έχει επίσης μαλακό σημείο για Malayalees και τη συμβολή τους. Το ίδιο το συνέδριο θα κοσμήσει με την παρουσία του Προέδρου της Σιγκαπούρης, Ο κ.. S. R. Nathan και ο υπουργός Εξωτερικών, Ο κ.. Γιώργος Yeo. Πρόεδρος Νέιθαν θα ξεκινήσει το Εκθεσιακό Malayalee Κληρονομιάς και Πολιτισμού, και ο Υπουργός Yeo θα δώσει ένα κλειδί ομιλία σημείωση στο Business Forum.

Η κληρονομιά και τον πολιτισμό, χρονολογούνται πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, είναι κάτι που κάθε Malayalee δικαίως υπερήφανοι για. Η Έκθεση θα παρουσιάσει τα πάντα, από χαρακτικά σπηλιά στην αρχαία τεχνολογία ναυπηγική.

Πηγαίνοντας πέρα ​​από τις ιστορικές και πολιτιστικές συγγένειες, Κεράλα έχει επίσης μια επιχείρηση σύμμαχος στη Σιγκαπούρη, ιδίως σε ωμά θαλασσινά. Σιγκαπούρη, στο δικό τους δικαίωμα, έχει παράσχει μια σταθερή ροή των επενδύσεων και των τουριστών στην Κεράλα.

Eco-τουρισμός είναι πράγματι ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα Malayalees θα παρουσιάσει κατά τη διάρκεια του συνεδρίου. Φύση ήταν υπερβολικά είδους στην Κεράλα, με τις κυματιστές λόφους της Δυτικής Γκατ απλόχερα σφετερισμό των μουσώνων και κρατά ζηλότυπα τις Malayalees ενάντια σε κάθε πιθανή λεηλασία των πράσινων τα πλούτη τους. Ευλογημένη με ένα εύκρατο κλίμα ασυνήθιστο στην τροπική θύλακα που είναι, και με την υπνωτική ομορφιά των ομιχλώδη καταπράσινες πλαγιές και φυτείες τσαγιού, Κεράλα είναι πράγματι ένας παράδεισος αναμονής, ίσως απρόθυμα, να ανακαλυφθεί.

Αυτή η Παγκόσμια Διάσκεψη Malayalalee, με πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκθέσεις κληρονομιά, θα εμφανίσει τι Κεράλα έχει να προσφέρει στον κόσμο, από τον τουρισμό και τον πολιτισμό για τις επιχειρηματικές ευκαιρίες και ταλέντων. Θα παρουσιάσει επίσης τη Σιγκαπούρη προς το Malayalee διασποράς και να τους διδάξει ένα πράγμα ή δύο για τη διοικητική αποτελεσματικότητα, την καθαριότητα και την επιχειρηματική συνδεσιμότητα.

U A Malayali?

Εάν μπορείτε να χωρέσει τέσσερις επιβάτες στο μπροστινό κάθισμα ενός ταξί Πρέσβη, ενώ στο πίσω μέρος υπάρχουν οκτώ επιβάτες και δύο παιδιά με τα κεφάλια τους να κολλήσει έξω από το παράθυρο, οι πιθανότητες είναι, Είστε ένας Mallu πρόκειται να παρευρεθούν στον γάμο ξαδέλφου σας.

Εάν μπορείτε να εκτελέσετε, καβαλάω ένα 100 cc μοτοσικλέτα χωρίς να φοράει κράνος και να παίξουν ποδόσφαιρο όλα φορώντας ένα lungi δεμένα halfmast, Malayali κατάσταση!

Αν τα τέλη του πατέρα σου άφησε ένα μέρος ενός παλιού σπιτιού ως κληρονομιά σας, και το μετέτρεψε σε “chaya όταν,” yes, U Είμαστε μια Malayali.

Αν έχετε περισσότερα από 5 συγγενείς που εργάζονται στον Κόλπο, Big Time Malayali…

Εάν έχετε τις λέξεις “Chinchu mol + Jinchu Mol” γραμμένο στο πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου σας Omni, yes, εσείς είναι ένα Malaayli.

Εάν αναφέρεστε στο σύζυγό σας “η Kettiyo, ithiyan, Pillerude Appan,” Μάντεψε — είστε ένα κεντρικό Travancore συριακή χριστιανική Malayali.

Αν έχετε μια Tamilian σταθμευμένο μπροστά από το σπίτι σας κάθε Κυριακή, σιδέρωμα ρούχων σας, οι πιθανότητες είναι είστε μια μεσαία τάξη Malayali.

Αν έχετε περισσότερα από τρία συνδικάτα των εργαζομένων στο χώρο εργασίας σας, τότε δεν ρωτήσω, είστε πράγματι μια Malayali.

Αν έχετε ψηφίσει στην εξουσία ένας ανώτερος υπουργός που δεν έχει περάσει τον 4ο βαθμό στη συνέχεια να ζητήσει περαιτέρω, Είστε ένας Malayali.

Εάν έχετε τουλάχιστον δύο συγγενείς που εργάζονται στις ΗΠΑ στον κλάδο της υγείας , yes! η Malayali!

Αν έχετε θρησκευτικά αγοράσει ένα λαχείο κάθε εβδομάδα, τότε είστε στην Malayali Ζώνη!

Αν έχετε περιγράψει μια γυναίκα ως “charrakku,” yep, η Malayali!

Εάν αναφέρεστε συνεχώς να μπανανών “ανταλλάσσονται” ή πίτσα όπως “κατούρημα,” U Είμαστε μια Malayali..

Εάν χρησιμοποιείτε λάδι καρύδας αντί του εξευγενισμένου φυτικού ελαίου και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι στην οικογένειά σας έχει συγγενή καρδιακά προβλήματα, θα μπορούσε να είναι μια Malayali.

Εάν βγείτε έξω για να δείτε μια ταινία στο τοπικό θέατρο με wifey σας φορώντας όλα τα χρυσά κοσμήματα προικισμένος σε αυτήν από τους γονείς της, είστε ένα νιόπαντρο Malayali.

Εάν εσείς και η σύζυγός σας και τα τρία παιδιά ντύνονται Κυριακή σας καλύτερα και να βγούμε έξω για να έχουν biriyani σε Kayikka για ένα 100 cc Bajaj mobike, που αποτελεί ανερχόμενες Malayali από Cochin.

Αν η ιδέα σας της υψηλής κουζίνας είναι κάπα και meen κάρυ, τότε, yes, Είστε ένας Malayali.

Αν έχετε puttu βόειο κρέας για πρωινό, olathu βοείου κρέατος για το μεσημεριανό γεύμα, και κάρυ βόειο κρέας με «borotta’ για δείπνο, ναι, σίγουρα Malalyali.

Αν το όνομά σας είναι Wislon, και το όνομα της συζύγου σας είναι το μωρό, και το όνομα της κόρης σας Wilby, έχουν καμία αμφιβολία σε όλα, είστε ένα πρότυπο Malayali.

Αν τα περισσότερα από τα σπίτια στο μπλοκ σας είναι βαμμένα κίτρινα ξεράσει, φθορίζον πράσινο, και φωτεινό ροζ, Malappuram Malayali Definiteli.

Αν έχετε συνδέσει μια πετσέτα γύρω από το κεφάλι σας και ξέσπασε σε μια βραχνή απόδοση του τραγουδιού “Kuttanadan Punjayile” αφού τρία ποτήρια toddy, τότε είστε hardcore Malayali.

Αν καλέσετε ορεκτικά σερβίρονται με αλκοολούχα ποτά καθώς “touchings,” τότε είστε ένας κάρων Malayali.

Εάν η τοπική ιδιοκτήτης του καταστήματος toddy που ξέρει το όνομα του κατοικίδιου ζώου σας και να σας καλούν τον “Porinju Chetta” (kekekekekek), τότε είναι αλήθεια Malayali.

Εάν είστε άρρωστοι και εντριβές wifey σας “Bicks” μέσα στα ρουθούνια σας και σας δίνει “kurumulak το rasam” με chakkara, (συνταγή της γιαγιάς) για να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων σας, δεκάρα!! U Είμαστε Malayali.

ΑΝ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ οποιεσδήποτε εξηγήσεις για οποιαδήποτε από τις παραπάνω, ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ McCoy, Μια BLUE MALAYALI ΑΙΜΑΤΟΣ. Laal Salaam.